Hebreeuwse miniaturen — זוטות עבריות

‘En toen

… gingen we op pad en toen liepen we het bos in en toen kwamen we op een open plek en toen zagen we een hert.’ Zo moet het dus niet, leerde ik al op de lagere school. Een opstel met te veel ‘en toen’-zinnen, dat was foute boel.

Maar wat is fout? De Hebreeuwse Bijbel (het Oude Testament) doet het juist aan een stuk door! Er bestaat zelfs een speciale werkwoordsvorm voor, de vertelvorm. Je zou die ook de ‘en toen’-vorm kunnen noemen.

Luister maar naar Genesis 25,34 waar Ezau linzensoep krijgt van Jakob: ‘en toen at hij en toen dronk hij en toen stond hij op en toen ging hij weg en toen had hij geen boodschap meer aan de zegen’.